زندگینامه نالی [گه وره پیاوانی کورد(بزرگان کرد) ]

زندگینامه نالی [گه وره پیاوانی کورد(بزرگان کرد) ]




نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــالـــــــــــــــــی

شه‌وی یه‌لدایه‌ یا ده‌یجووره‌ ئه‌مشه‌و
که‌ دیده‌م دوور له‌ تۆ بێ‌نووره‌ ئه‌مشه‌و؟!

دڵم وه‌ک حاکمی مه‌عزووله‌ قوربان!
خه‌ڵاتی وه‌سڵی تۆی مه‌نزووره‌ ئه‌مشه‌و

دڵیش مایل به‌ دیده‌ی تۆیه‌، بۆیه‌
له‌ من وه‌حشی و ڕه‌میده‌ و دووره‌ ئه‌مشه‌و

که‌ تۆی شای که‌چ‌کولاهی دیده‌ مه‌ستان،
چ باکم قه‌یسه‌ر و فه‌خفووره‌ ئه‌مشه‌و؟!



له‌ خه‌و هه‌ڵساوه‌ یا ئاڵۆزه‌ چاوت؟
هه‌میشه‌ وایه‌ یا مه‌خمووره‌ ئه‌مشه‌و؟



سوروشکم نه‌قشی چاوی تۆ ده‌کێشێ
که‌ جێم سه‌رداره‌که‌ی (مه‌نسوور)ه‌ ئه‌مشه‌و
موسوڵمانان ده‌پرسن حاڵی «نالی»
له‌ کونجی بێ‌که‌سی مه‌هجووره‌ ئه‌مشه‌و

شب یلداست یا شبی ظلمانی امشب
که چشمانم دور از تو بی‌نورند امشب؟!

دلم همچون حاکمی عزل گشته است، قربان!
خلعت وصال ترا آرزو دارد امشب

دل نیز مایل به دیدن روی توست، به همین خاطر
از من وحشی و رمیده و دور است امشب

که ترا شاه کج کلاه ِ دیده مستان را داشته باشم
چه باکی از قیصر (لقب پادشاهان روم و روس) و فخفور (لقب پادشاهان چین) خواهم داشت؟!

از خواب پریده‌ای، یا که چشمانت را خشمگین نموده‌ای؟
همیشه اینچنین است یا خمارند امشب؟

اشکهایم نقش چشمانت را می‌کشند
تا سرانجامم را همچون «منصور حلاج» به بالای دار بکشند
مسلمانان از حال «نالی» می‌پرسید؟
در کنج بی‌کسی‌اش ترد گشته است امشب




ژیانی نالی:

نالی دامه‌زرێنه‌ری قوتابخانه‌ی شیعری بابان و گه‌وه‌ره‌‌ترین شاعیری كرمانجی خوارووه‌.
نالی ناوی خدر (خضر)ه‌ كوڕی ئه‌حمدی شاویسی ئاڵی به‌گی میكایلیه له‌‌گوندی خاك و خۆڵ ، له‌ده‌شتی شاره‌زوور هاتۆته‌ دنیاوه‌ .
له‌ ساڵی 1800ز له‌ دایك بووه‌ ، هه‌ر له‌ته‌مه‌نی منداڵی نراوه‌ته‌ به‌ر خوێندنی حوجره‌ له‌سه‌رتاوه‌ ( قورئانی پیرۆز ورده‌كتێبی فارسی خوێندووه‌ ، دواتر زانسته‌كانی تری قورئان و فه‌رمووده و صه‌رف نه‌حوو كه‌لام به‌لاغه‌و‌ فه‌له‌ك و ‌فیقهـ وسیره‌ )ی خویندووه‌ .
تاخوێندنی ئه‌مانه‌ی ته‌واو كردووه‌ و دواتر ( ئیجازه‌ی عیلمی )وه‌رگرتوو ، چه‌نده‌ها شوێن ولای چه‌نده‌ها مامۆستای باشی ئه‌و سه‌رده‌مه‌ی خوێندووه‌ .
دوای ته‌واو بوونی خوێندنه‌كه‌ی (نالی) مه‌لایه‌كی باش و ڕۆشنبیرێكی گه‌وره‌ی سه‌رده‌می خۆی بووه‌ بێجگه‌ له‌ زمانه‌كه‌ی خۆی فارسی و‌ توركی و عه‌ره‌بی به‌ باشی زانیوه‌ ، ته‌نانه‌ت شیعریشی پێ نووسیوون .
له‌ژیانیدا خزمه‌تێكی زۆری نه‌ته‌وه‌كه‌ی كردووه‌ ، له‌دوای بیست و پێنج ساڵی ته‌مه‌نی ، واته‌ (له‌ده‌وروبه‌ری ساڵی 1848ز) كوردستان جێده‌هێلێت و ده‌چێته‌ حه‌ج ، وه‌ئێستاش ناگه‌ڕێته‌وه بۆ كوردستان و ، دوای ته‌واو كردنی حه‌جه‌كه‌ی رووی كردۆته‌ شام له‌ ساڵی 1850ز تا كۆتایی ساڵی 1854ز نالی له‌شام بووه‌ ، له‌و ماوه‌یه‌دا میرنشینی بابان ده‌رووخێت و ، ده‌نگ و باسی رووخانه‌كه‌ی پێده‌گات ، هه‌ست ده‌كات خۆشیه‌كه‌ی سلێمانی نه‌ما ، حه‌بیبه‌نه‌ما ، دۆست و ئه‌حبابه‌كانی وه‌كو جاران نه‌مان ، سوپاكه‌ی ئه‌حمه‌د پاشا تیاچوو ، سوپای رۆمی جێیانی گرته‌وه‌، ، (سالم)یش نه‌ك هه‌ر هانده‌ری نابێت كه‌ بگه‌ڕێته‌وه‌ سلێمانی به‌ڵكوتكای لێده‌كات نه‌شگه‌ڕێته‌وه‌ ، وه‌كو له‌ قه‌سیده‌كه‌یدا ده‌ڵێت :-
تو خوا بڵێن به‌و حه‌زره‌تی نالی ده‌خیلی بم
بــه‌و نه‌وعــه‌ نه‌كا به‌سـوله‌یـمانییا گوزه‌ر
نالی نا ئو‌مێد بووه‌و به‌ناعیلاجی رووی له‌ ئه‌سته‌مبوول كردووه‌و له‌وێ له‌لای ئه‌حمه‌د پاشای بابان ئه‌بێ ... له‌گه‌ڵ پیاوه‌ كورده‌كانی تر ژیانێكی خۆش و ئه‌دیبانه‌یان له‌دیوه‌خانی ئه‌حمه‌د پاشادا رابواردووه‌و ، هه‌موویان به‌ مامۆستا بانگیان كردووه‌.
له‌ كۆتایی ساڵی 1873ز له‌ شاری ئه‌سته‌مبوول كۆچی دوایی كردووه‌ ، له‌ گۆڕستانی قه‌رج ئه‌حمدی ئه‌و شاره‌ ته‌رمه‌كه‌یان به‌خاك سپارد.

زندگینامه نالی:

خدر (تلفظ کوردی «خضر») پسر شاه‌ویس آل بیگ مکائیلی در سال ۱۸۰۰ میلادی (به استناد به قوی‌ترین روایتها) در روستای «خاک و خول» در منطقه «شاره زوور» (شهر زور) به دنیا آمد. بنابر سیستم آموزشی آن دوران نخست قرآن و خُرده کتب فارسی را می‌آموزد و برای تکمیل خواندن آیینی شهر و روستاهای زیادی از کوردستان که دارای آموزشگاه بوده‌اند را گشته است. نقاطی که بیشتر در آنجا {برای تحصیل} مانده است عبارتند از: سنندج، سابلاغ (مهاباد کنونی)، زرد آباد قره داغ، حلبجه و سلیمانیه.
نالی با هر دو امیر بابانهای هم‌عصر خود (سلیمان پاشا و احمد پاشا پسر سلیمان پاشا) رابطه نزدیکی داشته است
نالی در اوایل قرن نوزدهم زیسته است. در آن دوران زبان رایج ادبی عبارت بوده‌اند از: عربی،فارسی و ترکی، چون در آن دوران کوردستان یا جزئی از امپراطوری عثمانی بود و یا در قلمرو کشور ایران قرار داشت؛ و زبان رسمی یا ترکی بود و یا فارسی و زبان عربی نیز زبان آیینی دین اسلام بود.
از آنجا که نالی خود از علمای دینی بوده هرچند که بیشتر اشعارش را با زبان کوردی سروده است، اما از کلمات زیاد فارسی (چه پس از تغییر دادن ِ کلمه و چه بدون تغییر) در اشعارش استفاده کرده است. و به همان شکل کلمات عربی و اصطلاحات علوم اسلامی را در سطح وسیعی به کار برده است.
نالی در میان کوردها از جایگاهی چون حافظ در میان پارسی زبانان برخوردار است و اشعارش را هم‌طراز با غزلیات حافظ می‌دانند.

عاشقی بێ‌دڵ ده‌ناڵێ، مه‌یلی گریانی هه‌یه‌
بێ‌شکه‌ هه‌وره‌ تریشقه‌ تاوی بارانی هه‌یه‌

چاوی من ده‌م‌ده‌م ده‌رێژێ ئاوی ساف و خوێنی گه‌ش
دا بڵێن ده‌ریای عومانه‌ دوڕڕ و مه‌رجانی هه‌یه‌


په‌رچه‌می ڕوو داده‌پۆشێ، پێچی زوڵفی پێچه‌یه‌
دا به‌ ڕۆژیش پێی بڵێن شه‌معی شه‌بوستانی هه‌یه‌

ئاسمانی حوسنی مه‌حبووبه‌م له‌ ئه‌برۆ و زوڵف و ڕوو
دوو هیلال و دوو شه‌و و دوو ماهی تابانی هه‌یه‌

هه‌ر له‌بت، یا سینه‌شت هه‌ر دوو به‌ده‌رخه‌، دابڵێن:
له‌علی ڕوممانی هه‌یه‌، یا له‌عل و ڕوممانی هه‌یه‌

وه‌حشیه‌ لێمان له‌به‌ر ته‌عنه‌ی ڕه‌قیبی سه‌گ سیفه‌ت
ڕاسته‌ هه‌ر زیی‌ڕۆحێ بۆ وه‌سواسه‌ شه‌یتانی هه‌یه‌


دڵ موشه‌ببه‌ک بوو له‌ به‌ر ئێشانی نیشانی موژه‌ت
حه‌یفه‌ قوربان! ئاخر ئه‌م نیشانه‌یه‌ شانی هه‌یه‌

له‌حزه‌یێک و له‌محه‌یێک چاوم به‌ چاوی ناکه‌وێ
کێ ده‌ڵێ وه‌حشی غه‌زاله‌ مه‌یلی ئینسانی هه‌یه‌

تۆ ئه‌گه‌ر هه‌ستی، له‌ جێ ڕاوه‌ستی دێو و کافریش
دێن ده‌ڵێن: به‌ خودا قیامه‌ت ڕاسته‌ هه‌ستانی هه‌یه‌

فارس و کورد و عه‌ره‌ب هه‌ر سێم به‌ ده‌فته‌ر گرتووه‌
«نالی» ئه‌مڕۆ حاکمی سێ موڵکه‌ دیوانی هه‌یه‌!

عاشق بی‌دل می‌نالد میل به گریه دارد
بدون تردید آذرخش خبر از باران می‌دهد

چشم من دم به دم می‌ریزد آب صاف و خون سُرخ
تا که گویند دریای عمان است و دُر و مرجان دارد

زلفش رخسارش را می‌پوشاند، پیچ زلفش چون نقاب است
تا که گویند در روز نیز شمع محفلی دارد

آسمان حُسن محبوبم از ابرو و زلف و رخسار
دو هلال و دو شب و دو ماه تابان دارد


فقط لبت را، و یا سینه‌ات را نیز، نشان ده تا که گویند:
لعل اناری دارد، و یا لعل و انار دارد

از ترس طعنه زدن‌های رقیبان از دستمان وحشی‌ست
درست است که هر ذی‌الروحی برای وسوسه شیطانی دارد

دل مشبک گشت از نشانهای تیر مژگانت
حیف است قربان! آخر این دل شأنی دارد

لحظه‌ای و آنی چشمم بر چشمانش نمی‌افتد
آهوی وحشی از کجا معلوم که علاقه‌ای به دیدن بنی آدم داشته باشد
تو اگر برخیزی دیو و کافر نیز
خواهند گفت: به خدا قیامت راست است و رستاخیزی وجود خواهد داشت

فارس و کورد و عرب را در دفترم گرفته‌ام
«نالی» امروز حاکم سه مملکت است، دیوان دارد!

 

 

[شیعر و قسه ی خوش * سورانی * ]

[شیعر و قسه ی خوش * سورانی * ]

خوزگه نه مدیبایه شه وی تار

خوزگه تاوی رام نه بواردبایه بی یار

خوزگه پیری که له لای نه ده کردم

خوزگه له یه که م ژوانگه دا ده مردم

***

گوناهی من ئه‌گه‌ر ماچی ده‌مێ بێ
ماچی لێوت ئه‌گه‌ر چركه‌ی ژه‌مێ بی
خودا هێنده‌به‌سۆزه‌چۆن دڵی دێ
له‌ناو دۆزه‌خ ئاشق ناڵه‌ی ده‌می بێ

***

ده‌ڵێن ماچ كردن ڕۆژو ده‌شكێنێ
كه‌ماچ ئه‌م دنیا و ئه‌و دنیا دێنێت
باوه‌ڕم نیه‌خوا له‌سزای ماچ
لێوی دوو ئاشق هه‌ر ناسوتێنێ

***

ئه گه ر ئه م جاره بێیته وه ،پێڵوی چاومت بۆ را ئه خه م
برژانگ له ده وری ئه گێڕم ،پارێزگاری تۆی پێ ئه كه م
شه وانت بۆ ئه كه م به رۆژ،گوڵت بۆ ئه ده م له پایز
خۆم نازانم چیت بۆ ئه كه م ته نها وه ره وه ئازیز..

***

به هاری ئه وینمان كورت بوو،وه كو به هاری كه س نه بوو
گوڵمان چرۆی نه كردبوو، كه چی ته مه نی به سه ر چوو
وه رزی پشومان له ده ست چوو،ده ئه م به هاره وه ره وه
جارێكی تر وه رزێكی نوێ، بۆ ته مه ن تازه كه ره وه ...!!

***

من ئاژانسی ده نگ و باس نیم كه بێم بۆلات خه به ر به رم
من دێم بۆ لات قه ندی لێوت بخۆم له باخانت سه مه ر به رم
من بارانی به هاران نیم باخی جوانان بشۆ مه وه
من دێم له چاڵی سینه تا ئاوڕه نگی تۆ بخۆمه وه

***

ئازێزه كه م رۆ‌هی شیرینم له و مه یله گه رمه ت ساردی ئه بینم
هیچ هه والێكت به لاما نایه ت هه ر وه ك له یادت نامابم وایه

دڵت دڵمه‌دڵم دڵته‌دڵم به‌دڵ دڵتی ده‌وێ
دڵه‌که‌م دڵت نه‌بێ دڵم له‌ێدان ده‌که‌وێ

***

خۆزگه‌تاكه‌دارێك ئه‌بووم له‌سه‌ر رِێگایه‌كى گشتى
هه‌ر نه‌با بۆ ته‌نها جارێك له‌سایه‌ما دا ئه‌نیشتى
خۆزگه‌نه‌رمه‌بایه‌ك ئه‌بووم ئێواره‌یه‌ك هه‌لَم ئه‌كرد
له‌گه‌ڵ نه‌رمه‌بارانێكا سه‌ر گۆناكه‌تم ته‌ر ئه‌كرد
خۆزگه‌ ده‌نگم ئه‌گه‌ى پێت و له‌گوێچكه‌كانت ئه‌مچرپان
پێم ئه‌وتى خۆشم ئه‌وێى خۆشم ئه‌وێى

***

ئه گه ر شه وێ بیرت كردم په نجه ره كانت دامه خه
له ناو دێری نامه یه كا چاولێكبنێ جێ ڕامه خه....
زۆر شه وانه كه سه رماته
دێمه لات و نوێنێ ئه ده م به سه رتا

به هێمنی ماچت ئه كه م
ئه ڵێم نه كا خه و به رتدا..

 

مقررات و اهمیت رقص کردی [زمانی کوردی ( زبان کردی) ]

مقررات و اهمیت رقص کردی [زمانی کوردی ( زبان کردی) ]

 

به طور كلی دربحث عناصرفرهنگی قومیت كرد و عناصری كه همبستگی كرد ی را تقویت می كنند غیر از زبان اعتقادات مباحث زیادی می گنجد مثل آداب ورسوم (اداب كوچ ِازدواج، ‍رسوم عروسی ، تشیع جنازه،ُشكار، مراسم نوروز، خرافات ، ادبیات ،فولكور ،وضع معیشتی و افسانه ها) اما ازمیان آنها دو عنصر رقص چوپی و لباس كردی،نمود بسیار روشن برای تظاهر به قویت كردی و همبستگی كردی دارد.

 

چوپی :

كردها رقص مخصوصی دارند كه به آنها چوپی می گویند وآن رقص حلقه وار توام با جست و خیزاست كه یک نفر(دختر یا پسر بودن مهم نیست) در راس دسته رقص را می گرداند و به اصطلاح سرچوپی(رهبررقص) است دستمال رنگارنگ و لوله شده ای در دست دارد و با دست دیگرش رقاصان دیگر را كه همه دست در دست هم دارند می گرداند. این رقص با حرکات ریتمیک سه یا چهار سیلابی ،یا بیشتر با لباس کوردی آراسته با رعایت مقررات مخصوص بخود به پایکوبی پرداخته که شکلهای منطقه ای مخصوص بخود را دارد.

 

 مقررات و قوانین در چوپی :

رقص معمولا ابتدا توسط عده ای از پسران که از فامیل نزدیک عروس و داماد هستند شروع می شود. پسران در ابتدا تا رقص ریتم مخصوصی به خود می گیرد و کمی وسیع می شود اداره می شود و سپس دختران به ترتیب به جمع پسران افزوده می شوند.در این رقص فقط دختران انتخاب می کنند که دست در دست کدام پسر برقصند . و هیچ پسری حق اینکه میان دو دختر که دست همدیگر را گرفتند یا یک دختر و یک پسر که دست هم دیگر را گرفتند قرار بگیرد.

 

تعریف یک اروپایی از رقص کوردی :

«من به شتاب خود را به محل تجمع مردان وزنان كه برای رقص گرد آمده بودند رسانیدم و دراجرای یك رقص كرد ی كه برای نخستین بار می دیدم حضور یافتم رقص به نظرم بسیارعجیب آمد ولی آن رابسیار زیبا یافتم زن ومرد دست یكدیگر را می گیرند . دایره بزرگ تشكیل می دهند و با صدای نوعی طبل ( دهل ) با آهنگ كند و یكنواخت می چرخند با این حال دیده می شود كه زنان كرد با این كه مسلمانند در قید و بند حجاب نیستند حتی سر و صورت و گردنشان هم باز است و چنین وضعی در بین سایر فرزندان پیغمبر گناه بزرگ محسوب می شود.»

 

اهمیت و جایگاه رقص کردی با یک مثال :

در سال 1361 هنگامی که هنوز کوردستان ایران نا امن بود،یگانهای ارتش و سپاه پاسداران انقلاب از طریق جاده مهاباد به منظور یورش به پیشمرگ های حزب دمکرات و کومله در حرکت بودند.در روستایی که در جنب جاده قرار داشت یک گروه از زنان و مردان روستایی در وسط جاده مشغول رقص کُردی بودند(به مناسبت مراسم عروسی).این گروه تا رقص خود را تمام نکردند جاده را برای یگانهای نظامی تا دندان مسلح ترک نکردند.این حادثه نشان دهنده احساسی است که یک کُرد نسبت به رقص کُردی در هر شرایطی دارد.و آن را برابر با رژه ی یک گروه پیشمرگ می دانند.

 

زندگینامه دڵدار [گه وره پیاوانی کورد(بزرگان کرد) ]

دڵدار

دڵدار، ناوی "یونس"ی كوڕی مه‌لا ڕه‌ئوفی كوڕی مه‌حمودی كوڕی مه‌لا سه‌عدی خادم ئه‌لسجاده‌یه. له ڕۆژی 20ی شوباتی ساڵی 1918دا له شاری "كۆیه‌" هاتۆته ژیانه‌وه.
له‌به‌رئه‌وه‌ی ئه‌م وڵاته له ژێرده‌ستی توركه‌كاندا ده‌یناڵاند و میری نه‌خۆشه‌كه‌ی توركیاش، به‌هۆی ئه‌وه‌وه له شه‌ڕی یه‌كه‌مدا شكابوو و ته‌واو په‌رێشان و كه‌‌نه‌فت بوو، گرانی و قاتوقڕی و نه‌خۆشی و بێده‌ره‌تانی، وه‌ك هه‌موو وڵاتێكی گیرۆده‌ی ده‌ستی شه‌ڕ و وێرانی، ئه‌م كوردستانه‌شی ئابڵۆقه دابوو.
ئێسته‌ش چیرۆكی سامناكی شه‌ڕی سه‌فه‌ربه‌رلگ و ئاواره‌یی و كوشتن و تاڵان و ‌بڕۆ و بێگار و سه‌رانه و لافاوی نه‌خۆشی و كاره‌ساتی ڕۆژانه‌ی ژه‌ندرمه‌كان و له برسانا به‌ كۆمه‌ڵ مردن و نركه و ناڵه‌ی منداڵ و ئافره‌ت و پیری لێ‌قه‌وماو و بێده‌ره‌تان به‌سه‌ر ده‌می هه‌موو ئه‌و پیرانه‌وه‌یه كه دڵ و زمانیان به ئاگری ئه‌و شه‌ڕه برژاوه و خۆیشیان نازانن چۆن ماون و بۆچی له‌و كاروانی مردن و كۆچكردنه دابڕاون و ڕێگایان هه‌ڵه‌كردوه... هتد.
له‌و گێژاوه سه‌خته‌دا "دڵدار" سه‌ری هه‌ڵداوه و هاتۆته جیهانه‌وه. باوكی فه‌رمانبه‌رێكی بچووك بوه و له تاو هه‌ژاری و نه‌‌بوونی و گه‌ڕان به شوێن پاروه نانێكی ژیان و گوزه‌ریدا، خێزانه‌كه‌یان زۆر تاڵ و سوێری و سارد و گه‌رمی چه‌شتوه، پاش ماوه‌یه‌ك باوكی ده‌كه‌ن به فه‌رمانبه‌ری سه‌رژمێری ڕانیه و له ته‌مه‌نی ده‌ ساڵیدا "دڵدار" ده‌خرێته قوتابخانه‌وه و پۆلی یه‌ك و دووی سه‌ره‌تایی له ڕانیه ته‌واوكردوه.

دڵدار له باره‌ی ژیانی ڕانیه‌وه ده‌ڵێت: "هه‌رچه‌ند ڕۆژێكی چاك و چوار ڕۆژانیش نه‌خۆش بووم، سه‌ره‌ڕای ئه‌وه‌ش ڕانیه‌م هه‌ر له‌لا خۆش بوو، به تایبه‌تی سه‌وداسه‌ری قولـله* بووم. هه‌ر كاتێ چاك بووبامایه‌وه، مه‌له‌م له ڕووباره‌كه و له بن دار بییه‌كان ڕاوه‌چۆله‌كه‌م ده‌كرد."
دوای ماوه‌یه‌كی كه‌م باوكی له‌سه‌ر فه‌رمانه‌كه‌ی لاده‌به‌ن و ناچار به‌ ماڵه‌وه ده‌گه‌ڕێنه‌وه بۆ كۆیه و خوێندنی سه‌ره‌تایی له كۆیه ته‌واو ده‌كات. له باره‌ی خولیای هۆنراوه‌ی و چێژ لێ‌ وه‌رگرتنی خۆیه‌وه ده‌ڵێت: "هێشتا له قوتابخانه‌ی سه‌ره‌تاییدا بووم، که دیوانی حاجی قادری كۆییم زۆرتری له‌به‌ر كردبوو، هه‌میشه به وردی سه‌رنجم له هه‌ڵبه‌سته‌كانی عه‌ونی و راجی و عاسی و حسێنی و هیرانی ده‌دا و له‌به‌ریشم ده‌كردن، به‌وانه‌ش ‌دابین نه‌بووم هه‌ڵبه‌ستی هه‌ركه‌سێكم ده‌ستبكه‌وتایه ده‌منووسیه‌وه و له‌به‌ریشم ده‌كردن. به‌تایبه‌تی هه‌ڵبه‌ستی وه‌فایی، كوردی، بێكه‌س، پێره‌مێردم زۆر له‌به‌ركردن و هه‌ر له‌و ساڵه‌دا هه‌ستم به‌وه ده‌كرد، كه چێژ له هه‌ڵه‌به‌ست وه‌رگرم و زۆر گیرۆده‌ی بووم."
هه‌روه‌ها له باره‌ی سه‌ره‌تای خۆ تاقی كردنه‌وه به شیعر ده‌ڵێت:
"
له 1935دا له پۆلی یه‌كی ناوه‌‌ندیدا بووم، كه دیوانی 'نالی'م زۆر به‌وردی خوێنده‌وه، هه‌ڵبه‌سته جوانه‌كانی 'نالی' له‌گه‌ڵ هه‌ڵبه‌سته ئاگرینه‌كانی حاجی قادری له‌سه‌ر پێشه‌وایه‌تی وێژه‌ی له مێشكمدا شه‌ڕیان بوو. ئه‌و كێشه‌کێشه ده‌رگای هونه‌ری شاعیری لێكردمه‌وه، زۆر كه‌ڵكه‌ڵه‌ی وام له كه‌له‌دا بوو حه‌زم ده‌كرد له بۆته‌ی هه‌ڵبه‌سته‌دا دایڕیژم. ئه‌وجا به‌ناو خه‌ڵكیاندا بڵاوبكه‌مه‌وه و ئیتر هه‌ر خۆم تاقیكرده‌وه."
دڵدار، یه‌كه‌مین هۆنراوه‌ی له ساڵی 1935دا داناوه و له ژماره‌ی 2ی ساڵی 1935دا له گۆڤاری "ڕووناكی"دا بڵاوكردۆته‌وه.
له ساڵی 1940دا له شاری كه‌ركوك قۆناغی دواناوه‌ندی ته‌واو ده‌کات و ئینجا ڕوو ده‌کات به‌غدا و چۆته كۆلێژی یاسا و ساڵی 1945 بڕوانامه‌ی كۆلیژی یاسایی وه‌رده‌گرێت و ده‌بێته پارێزه‌ر.
له ته‌مه‌نی سی ساڵیدا به "ژه‌هراوی"بوون له 1948.11.12دا له شاری هه‌ولێر كۆچی دواییكرد و سه‌ری جوانه‌مه‌رگی نایه‌وه.
وه‌ك دیاره زۆر خولیای زانین و به‌تایبه‌تی فه‌لسه‌فه بووه، ئه‌م یادگارانه‌شی بۆ به‌جێ‌هێشتووین:



*(
قولـله‌) كانیه‌كی گه‌وره‌ی به‌رینه و ئاوێكی ساردی هه‌یه له ڕانیه‌.
1-
فی طریقی الى معرفة الحقائق ـ انتقادات الى قلب البهائیین 2- وتارێك ده‌رباره‌ی عومه‌ری خه‌ییام 3- زمانی كوردی و ئه‌ده‌بیات 4- نارکۆزی كۆمه‌ڵایه‌تیمان 5- اقتصادنا الوطنی 6- بیره‌وه‌ریه‌كانی یونس ڕه‌ئوف دڵدار 1- تینوێتی شاعیر و خۆشاره‌زاكردن له سه‌رچاوه‌ی وێژه‌ی كلاسیكیمان 2- خۆخه‌ریك كردن به باسی به‌رواوردی پێشه‌وایه‌تی له نێوان نالی و حاجی قادری كۆییدا، كه دوو پێنووسی پێشه‌وای شیعری ته‌واو دیار و سه‌ركه‌وتووی سه‌رده‌می خۆیانن، ئه‌ویان له گۆڕه‌پانی دڵداری و ئه‌میان له نه‌ته‌وایه‌تی و كۆمه‌ڵایه‌تی 3- خۆخه‌ریككردن به‌ كاروباری به‌رهه‌مدانان ده‌رباره‌ی فه‌لسه‌فه و زمان و وێژه‌ی كوردی و باس و خواستی كۆمه‌ڵایه‌تی و ئابووری و نووسینه‌وه‌ی یادداشتی به‌سه‌رهاتی خۆی و بنه‌ماڵه‌كه‌ی، به‌ كوردی و عه‌ره‌بی، له‌و ته‌مه‌نه كه‌مه‌دا و به‌و لاوێتییه و به‌ده‌م ئه‌و هه‌موو ناته‌واوی ژیان و نه‌خۆشیانه‌وه. نیشانه‌ی به خۆدا ڕاپه‌رموون و توانا و زیره‌كی و هه‌ستێكی دڵسۆزانه‌ی قوڵ و دیاره 4- دانانی كۆمه‌ڵێك شیعری به سۆزی نه‌ته‌وایه‌تی و زانست په‌روه‌ری و كۆمه‌ڵایه‌تی و دڵداری و فه‌لسه‌فی و بابه‌تی ڕیالیزمی نیشانه‌یه‌كی دیكه‌ی ئه‌و به‌هره‌ و توانایه‌ی شاعیرن

لیست فرهنگ لغت های کردی [زمانی کوردی ( زبان کردی) ]

لیسته‌ی فه‌رهه‌نگه كوردییه‌كان

له‌مێژه مرۆڤ بیری له كۆكردنه‌وه‌ی وشه‌كانی زمانی خۆی كردووه‌ته‌وه و پاراستنی وشه‌ و زمانی به پاراستنی گه‌ل و نه‌ته‌وه زانیوه. هه‌ر گه‌لێكیش زمانی فه‌وتابێ بێگومان خۆشی فه‌وتاوه.
نه‌ته‌وه پێشكه‌وتووه‌كان هه‌ركامه‌یان بۆ خۆیان سه‌دان فه‌رهه‌نگی جۆربه‌جۆریان له بواره جیاكاندا داناوه، وه‌كوو بواری زانستی، گشتی، پزیشكی، ئه‌ستێره‌وانی، فیزیا، كیمیا، گیانه‌وه‌رزانی، ئابووری، ڕووه‌كزانی، ڕامیاری، فه‌لسه‌فه، وێژه، بیركاری، كشتوكاڵ، زه‌ویزانی، زمان، ڕێگاوبان، پیشه‌سازی، ئه‌له‌كترۆنیك، ناو، ئاژه‌ڵ، په‌له‌ور، ماف و ده‌یان لقی تر.
سه‌ره‌ڕای ئه‌وه گه‌لێك بابه‌ت و وتار و نووسین و نامیلكه و په‌ڕتووك و گۆڤار و هتد بڵاو ده‌كه‌نه‌وه. هه‌روه‌ها زۆر كۆڕ و كۆبوونه‌وه‌ش له‌و بواره‌ ده‌گرن و كۆڕ و كۆمه‌ڵی زانیاری و ئه‌كادیمی و وشه‌سازییان هه‌یه كه پێك هاتوون له زمانزانان و زمانه‌وانانی پسپۆڕ و شاره‌زا و لێهاتوو.
هه‌رساڵ له‌گه‌ڵ پێشكه‌وتنی زانست و زانیاری و پێكهاتنی زاراوه‌ی نوێ، فه‌رهه‌نگی نوێش ده‌كه‌وێته ئاراوه.
كاروانی فه‌رهه‌نگنووسیش له ناو كورددا له‌مێژه كه‌وتووه‌ته ڕێ، هه‌رچه‌ند ڕێگایه‌كی زۆر دوورودرێژ و پڕ هه‌وراز و نشێوی له پێشدایه. له‌م ساڵانه‌ی دواییدا گه‌لێك فه‌رهه‌نگی نوێ و جۆربه‌جۆری كوردی كه‌وتۆته ئاراوه كه بێگومان مایه‌ی دڵخۆشییه.
فه‌رهه‌نگنووسانی كورد زۆرجار به تاقوته‌نیا ئه‌ركی گرووپێكیان به ئه‌ستۆ گرتووه و هیلاكی و شه‌ونخوونییان كێشاوه و شار به شار و دێ به دێ گه‌ڕاون و وشه‌یان كۆ كردووه‌ته‌وه.

ادامه نوشته